|
|
Wat betekent Cranio-Sacraal
De naam is ontleend aan de uiteinden van het systeem en de
Latijnse benaming van de beenderen.
Cranium; schedel , welke bestaat uit twee gedeelten n.l. de
hersenschedel en de aangezichtsschedel.
Sacraal; tot het heiligbeen, sacrum, behorend.
Vanaf de schedel – via de wervelkolom – tot aan het heiligbeen
bevindt zich dit fysiologische craniale systeem welke uit de
volgende onderdelen bestaat: |
|
- Hersenvliezen
- Ruggennmergvliezen
- Hersenen
- Ruggenmerg
- Centrale Zenuwstelsel
- Hersenvocht circulatie
|
|
Dit hersenvocht (liquor ) dient o.a. als schokdemping en
bescherming van de hersenen en het ruggenmerg.
|
|
|
|
Cranium De schedel
De schedel – hersenschedel en aangezichtsschedel- bestaat uit 26
beenderen wanneer men het tongbeen en de gehoorbeentjes
meerekent. Elk schedelbot heeft een zekere flexibiliteit en dit
is een voorwaarde om vrij te kunnen bewegen.
En je vrij te kunnen bewegen, betekent: leven. Deze
bewegelijkheid kan verstoord worden door bijvoorbeeld kauw- of
nekspierspanning, maar ook door trauma’s tengevolge van geboorte
of onge-val.
In mijn praktijk kom ik nogal eens emotionele trauma’s tegen,
die ontstaan zijn doordat men de kiezen stevig op elkaar geklemd
houdt, vaak jarenlang. |
|
Deze verstoringen of belemmeringen in de beweging van de
schedelbeenderen kunnen van invloed zijn op de circulatie van
hersenvocht, slagaderlijk en aderlijke bloed. Wat gevolgen kan
hebben voor het behoud en herstel van de gezondheid. Gelukkig
kan het lichaam heel veel herstellen maar als we doorgaan met
aanpassen en doorzetten tegen beter weten in geeft ons lichaam
meerdere signalen van pijn of ongemak dat we wel moeten
luisteren |
|
Met craniale technieken en behandeling op de schedel zelf is het
mogelijk om die natuurlijke beweeglijkheid weer terug te geven.
Deze doorlopende ritmische beweging kan op deze manier via het
bindweefsel zijn invloed uitoefenen op alle onderliggende
organen.
|
|
|
|
Het Cranio Sacrale ritme.
Diep in de hersenen wordt voortdurend hersenvocht aangemaakt
hierbij moet je denken aan ± 500 milliliter per etmaal.
Aangezien het hele circulatiesysteem van het hersenvocht circa
150 milliliter bevat, betekent dit dat al het hersenvocht drie
maal per etmaal wordt ververst. Door middel van deze ritmische
toename van het hersenvocht veroorzaakt dat een zeer belangrijke
doch minimale krimp en uitzetting in de schedel. De vocht
toename in dit smalle gedeelte onder de schedel beenderen moet
immers ergens naartoe.
Deze ritmische drukverschillen vinden zes tot twaalf maal per
minuut plaats.
Als deze pompfunctie in zijn bewegingen beperkt wordt heeft deze
invloed op onze gezondheid.
Denk hierbij aan bewegingsbeperking van de schedelbeenderen
onderling die bijvoorbeeld onderstaande klachten kunnen
veroorzaken: |
|
- Hoofdpijnen
- Concentratieproblemen
- Geheugenproblemen
- Oorpijn
- Evenwicht problemen
- Aangezicht klachten
- Hyperactiviteit
- Depressiviteit
- Kaakproblemen
- Kaak -neus en voorhoofdsholte klachten
- Lusteloosheid
- Stress
- Chronische vermoeidheid
- Gedrags- of gevoels veranderingen
|
|
Bovenstaand beschreven ritme in het Cranio-Sacrale systeem
werd pas in 1972 ontdekt tijdens een intensieve
neurochirurgische operatie door de Amerikaanse arts John
Upledger. Deze ontdekking heeft hem geïnspireerd om samen met
zijn team het wetenschappelijk onderzoek hiernaar voort te
zetten. Tijdens het onderzoek kwam hij de onderzoeksresultaten
tegen van de Osteopaat dr. Sutherland, die al rond 1920
overtuigd was van het feit dat de schedelbeenderen tot het einde
van ons leven bewegelijk blijven. In 1978 heeft Upledger
wetenschappelijk aangetoond dat alle zoogdieren, ook de mens,
naast het hart- en ademhalingsritme een derde vitaal ritme
bezitten dat hij het Cranio-Sacrale ritme noemde. Dit ritme
geeft de therapeut informatie over het functioneren van het
cranio-sacrale systeem en is te voelen op het hele lichaam. Dit
ritme is als het ware de ademhaling van het zenuwstelsel.
|
|
|
|
Het Centrale Zenuwstelsel
Deze bevindt zich in de hersenen en in het ruggenmerg. Ons hele
functioneren wordt natuurlijk bepaald door onze hersenen en ons
ruggenmerg. Hier zijn wij ontstaan, hier doorliepen we de eerste
fase in onze ontwikkeling. In het midden van de derde week
kregen wij als embryo hier het eerst gestalte, dit was onze
eerste vorm. Boven en onder evenals links en rechts ontstonden
in die derde embryonale week. Het bovenste gedeelte werd het
hoofdje, uit het onderste gedeelte, de staart, ontstonden de
neurale buis en het ruggenmergkanaal. De uitspraak Het gaat mij
door merg en been beschrijft heel mooi hoe diep een ervaring kan
gaan. Ook geeft ze aan hoe centraal en hoe immens belangrijk ons
zenuwstelsel is.
Immers het Centrale Zenuwstel regelt ook: |
|
- de hartslag;
- de ademhaling;
- de spijsvertering;
- de hormoonhuishouding;
- het bewegingsapparaat.
|
|
| In wezen is het Centrale Zenuwstelsel onze grote
persoonlijke computer die ons complete welbevinden regelt. Het
bevindt zich in het centrum van het Cranio-Sacrale systeem, waar
het van uit de hersenen en ruggenmerg door middel van zijn vele
vertakkingen het hele lichaam bestuurt. |
|
|
|
Sacraal (Heiligbeen)
Het heiligbeen (sacrum) vormt het onderste gedeelte van de
wervelkolom. De onderste lende wervel is verbonden met het
heiligbeen dat uit vijf aan elkaar gegroeide wervels bestaat.
Hier aan vast vind men onderaan het staartbeentje ( stuit) die
uit vier botjes bestaat, waaraan nauwelijks nog te zien is dat
het wervels zijn. Het heiligbeen is doormiddel van twee
gewrichten zeer hecht met het bekken verbonden. Dit noemen we de
SI gewrichten (sarco- itiacale). Bij elke beweging van het
bekken met het daaraan vast zittende sacrum zien we een
bewegingsverandering in de hele wervelkolom. Ook hier zien we
dat lichamelijke en geestelijke symptomen met elkaar verband
houden. Als de geest zich kromt, kromt het lichaam zich ook. Of
met de staart tussen de benen. Als we ons afgewezen, gekwetst of
bedreigd voelen maken we ons kleiner en krommer. Zijn we blij en
zelfverzekerd dan rechten we onze rug.
Ook op deze plaats kan Cranio-Sacraal therapie weer de ruimte en
beweeglijkheid terug geven zoals wij van oorsprong bedoeld zijn.
|
|
|
|
Fascia
Dit is het Latijnse woord voor bindweefsel.
Bindweefsel is een groot orgaan die door het hele lichaam zijn
functies heeft.
Het verbindt de huid met eronder gelegen spieren, bloedvaten,
botten en alle overige organen en vult de ruimten tussen de
organen op. Zoals we o.a. het oogvlies,maagvlies en longvlies
kennen. Het bindweefsel geeft steun, beschermd en voed al de
onderliggende structuren. |
|
Het bindweefsel kun je in drie lagen indelen:
1. De diepste laag zijn de hersen- en ruggenmergvliezen.
2. De middelste laag die alle organen, zenuwen, bloedvaten,
spieren en botten op hun plaats houd.
3. De meest oppervlakkige laag ligt direct onder de huid.
Het cranio-sacrale ritme is door het hele lichaam heen te voelen.
Het ritme van het cranio-sacrale systeem wordt via de hersen- en
ruggenmerg vliezen doorgegeven aan het algehele vliezensysteem
van het lichaam |
|
Waarom voel je dan toch op sommige plaatsen geen beweging.
Fascia of bindweefsel is opgebouwd uit twee soorten vezels die
in een gezonde situatie goed samenwerken n.l.
*Elastine, een elastische vezel die zorgt voor flexibiliteit en
beweeglijkheid van het weefsel.
*Collageen, de collagene vezels die steun, begrenzing en
stevigheid geven |
|
De conditie van het bindweefsel is voor ons functioneren van
groot belang.
De vliezen moeten ten opzichte van elkaar glad en vloeiend
kunnen bewegen.
(de nier gaat met elke ademhaling mee omdat hij verbonden is met
het middenrif)
Bijzonder sterk zijn om alle krachten van buitenaf op te kunnen
vangen.
(een val van de schommel of flink stoten of schok bij ongeval
b.v.)
Elastisch zijn om te kunnen bewegen.
(de gewrichten maar ook het hartzakje die constant mee beweegt)
|
|
Onderweg in het leven absorbeert het lichaam allerlei trauma’s.
Te beginnen bij de geboorte.
Vaak kan het lichaam dit nog compenseren. Het stelt de
lichaamshouding bij waardoor we de pijn niet of minder voelen.
De aangrenzende spieren, bindweefsel en zenuwen passen zich aan.
Als gevolg van deze compensatie technieken behoudt het lichaam
nog een redelijke tijd zijn mobiliteit, maar de aandoening zit
er nog wel. In die situatie kan het lichaam overgaan op een
volgende mogelijkheid en dat is het heel efficiënt ’inpakken’.
Noem het een soort litteken die zowel lichamelijk emotioneel als
op ziels niveau kan ontstaan. Het is opgeslagen in onze cellen,
die als het ware verhardt. Deze bewegingsbeperkingen kunnen ook
ontstaan door langdurige stress, of onverwerkte trauma’s. Heel
bekend is bijvoorbeeld last van de gespannen schouders die ook
de beweeglijkheid van de nek gaan beperken. Of het vermoeide
verlammende gevoel na een trauma. Maar ook bewust of onbewust
verdrongen herinneringen, die toen te zwaar waren, of te veel,
maar waar nog wel resten van aanwezig kunnen zijn. Gevoelens van
angst, pijn, woede en fysiek letsel worden door het lichaam
opgeslagen en zorgen er uiteindelijk voor dat ook het Cranio-
Sacraal systeem uit balans raakt, krimpt, gaat vastzitten en
zijn vitaliteit verliest. Op deze ‘ingepakte of verharde’
plaatsen is het Cranio Sacrale ritme verminderd voelbaar maar
het kan ook kouder of juist veel warmer aanvoelen. Op deze ‘ingepakte
of verharde’ plaatsen verliest het lichaam zijn flexibiliteit
wat door aangrenzende gebieden opgevangen wordt. De elastische
vezels (denk maar aan een elastiekje) komen strak gespannen te
staan en de naast gelegen elastine gaat het compenseren. Nu zie
je dat de klachten vrijwel nooit op die verharde plaatsen
ervaren worden maar op die plaatsen waar de fascia teveel trekt
aan de aanhechtings plaatsen op het bot bijvoorbeeld. Zo kunnen
trauma’s in de buik bijvoorbeeld klachten gaan geven in de nek.
|
|
|
|
Celherinnering
Onze lichaamscellen hebben in mijn visie een geheugen en een
eigen bewustzijn. Deze verborgen intelligentie van ons lichaam
is werkelijk iets om met verwondering bij stil te staan. Als
tijdens de ontwikkeling van een nieuw mensenkind de hartcellen
weten wat hun taak is en de lever-, maag- en hersencellen hun
plaats weten en bewustzijn hebben over hun opdracht, dan kan ik
alleen maar stil respect hebben. Voortdurend worden er tijdens
ons leven nieuwe cellen aangemaakt en oude cellen afgevoerd. En
ook deze nieuwe cellen weten in een gezonde situatie waar hun
werkgebied ligt, wat ze moeten doen. Een Italiaanse arts heeft
eens gezegd: als er zoveel informatie op een hard schijfje (
cd-rom ) gezet kan worden , waarom twijfelen we dan nog aan het
geheugen van levende cellen? |
|